Napoje i kostki musujące w UE: żywność czy suplement diety? Lista kontrolna etykiety dla właścicieli marek

FIZZPHARMA produkuje w Unii Europejskiej tabletki musujące private label w tubach, kostki do wody w osobnych blistrach i saszetki z proszkiem. Ta lista kontrolna odpowiada na pytanie o kategorię, które pada przed jakimkolwiek projektem graficznym, na podstawie tekstu przepisów UE. Wyjaśnia przepisy i nie jest poradą prawną: ostateczne brzmienie dla każdego rynku potwierdza Państwa importer lub doradca ds. regulacji.

Co sprawia, że produkt musujący jest suplementem diety w rozumieniu dyrektywy 2002/46/WE?

Art. 2 lit. a dyrektywy 2002/46/WE definiuje suplementy żywnościowe jako środki spożywcze, których celem jest uzupełnienie normalnej diety i które są skoncentrowanym źródłem substancji odżywczych lub innych substancji wykazujących efekt odżywczy lub fizjologiczny, sprzedawanych w postaci dawek, na przykład kapsułek, tabletek lub butelek z kroplomierzem. Tabletka lub kostka musująca, która dostarcza witamin lub składników mineralnych w dziennej dawce, mieści się w tej definicji, a jej opakowanie musi to wyrażać.

O kategorii nie decyduje kształt. Prasowana kostka i prasowana tabletka powstają tak samo, przez sprasowanie kwasu i wodorowęglanu, więc kostka może trafić po obu stronach granicy. Rozstrzygają skład i sposób przedstawienia. Tak zwykle czyta się tę definicję; kategorię prosimy rozstrzygnąć na podstawie specyfikacji receptury, zanim powstanie projekt graficzny.

Art. 6 dyrektywy określa następnie, co zawiera etykieta suplementu: nazwę „suplementy żywnościowe”; nazwy kategorii substancji odżywczych lub substancji charakteryzujących dany produkt; porcję produktu zalecaną do dziennego spożycia; ostrzeżenie o nieprzekraczaniu podanej zalecanej dawki dziennej; informację, że suplementy żywnościowe nie powinny być stosowane jako substytut zróżnicowanej diety; oraz informację, że produkty te muszą być przechowywane w miejscu niedostępnym dla małych dzieci. Art. 6 zakazuje też przypisywania produktowi właściwości zapobiegawczych, leczniczych lub uzdrawiających choroby ludzkie.

Jakie przepisy dotyczą aromatyzowanej kostki do wody bez dodanych substancji odżywczych?

Kostka, która tylko aromatyzuje, barwi lub słodzi wodę, jest zwykle zwykłą żywnością, więc jej etykietę reguluje rozporządzenie (UE) nr 1169/2011: nazwa żywności, wykaz składników i pozostałe dane szczegółowe z art. 9 ust. 1. Podział kategorii widać w przepisach o informacji o wartości odżywczej: art. 29 wyłącza z nich suplementy żywnościowe.

Dwie kostki mogą wyglądać na półce tak samo, a należeć do różnych kategorii: ta sama kostka z dawką witamin idzie drogą suplementu i bierze swoje sformułowania z art. 6.

Kiedy produkt musujący może nosić oświadczenie „nie zawiera cukrów”?

Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oświadczenia „nie zawiera cukrów” można użyć tylko wtedy, gdy produkt zawiera nie więcej niż 0,5 g cukrów na 100 g lub 100 ml. Art. 3 dodaje, że żadne oświadczenie nie może być nieprawdziwe, niejednoznaczne ani wprowadzające w błąd, a art. 10 ust. 1 zabrania oświadczeń zdrowotnych, na które nie udzielono zezwolenia.

Każdy wiersz to bramka: receptura, która jej nie przechodzi, nic nie zyska na przeformułowaniu. Kostka jest ciałem stałym, które pije się jako roztwór, więc z recenzentem etykiety warto uzgodnić, czy oświadczenie opiera się na 100 g produktu, czy na 100 ml napoju, a obliczenie zachować w dokumentacji produktu.

Oświadczenia zdrowotne to osobna bramka. Sformułowania o odporności, energii czy wydajności są oświadczeniami zdrowotnymi. Art. 10 ust. 1 dopuszcza je tylko wtedy, gdy oświadczenie jest dozwolone i figuruje w wykazach z art. 13 i 14, a art. 10 ust. 2 wymaga wówczas stwierdzenia wskazującego na znaczenie zrównoważonego sposobu żywienia i zdrowego trybu życia.

Sformułowania, że produkt zapobiega chorobom, leczy je lub uzdrawia, są zakazane dla suplementów przez art. 6 dyrektywy 2002/46/WE, a dla żywności w ogóle przez art. 7 ust. 3 rozporządzenia 1169/2011. Art. 7 ust. 4 rozciąga ten zakaz na reklamę i sposób prezentacji, w szczególności kształt, wygląd lub opakowanie, więc przegląd projektu obejmuje także przedni panel i nazwy.

Jaki jest najmniejszy rozmiar druku i co zmienia się na małych opakowaniach?

Art. 13 ust. 2 rozporządzenia 1169/2011 ustala minimalną wysokość x na 1,2 mm. Dla opakowania, którego największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 80 cm², art. 13 ust. 3 obniża ją do 0,9 mm. Poniżej 10 cm² art. 16 ust. 2 wymaga na opakowaniu jedynie danych z art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f) (nazwa żywności, alergeny, ilość netto i data minimalnej trwałości), a wykaz składników podaje się innymi środkami.

Wysokość x to wysokość małej litery „x”, a nie wielkość czcionki w punktach, więc projektant powinien zmierzyć ją w pliku gotowym do druku. Granice 80 cm² i 10 cm² dotyczą największej powierzchni opakowania: ściana 8 × 9 cm to 72 cm², ściana 10 × 10 cm to 100 cm², ściana 4 × 2 cm to 8 cm². Blister z jedną kostką, tuba i saszetka dają miejsce na markę na małej powierzchni, a tekst prawny musi na niej pozostać czytelny.

Jak nazwać słodzik stołowy i kiedy potrzebne jest ostrzeżenie o poliolach?

Art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wymaga, by opis handlowy słodzika stołowego obejmował określenie „… słodzik stołowy na bazie …” z wyszczególnieniem nazwy substancji słodzącej. Załącznik III pkt 2.4 rozporządzenia 1169/2011 dodaje dla żywności z ponad 10% dodanych polioli ostrzeżenie „spożycie w nadmiernych ilościach może mieć efekt przeczyszczający”.

Definicja zależy od przeznaczenia, a nie od kształtu: preparaty dozwolonych substancji słodzących, sprzedawane konsumentowi końcowemu jako substytut cukrów. Rozporządzenie 1333/2008 ma własne ostrzeżenie o poliolach, o nieco innym brzmieniu („nadmierne spożycie może mieć efekt przeczyszczający”), więc trzeba sprawdzić tekst odpowiadający Państwa produktowi.

Sorbitol jest poliolem. Dla tabletki musującej na bazie sorbitolu udział dodanych polioli odczytuje się z gotowej receptury i porównuje z granicą 10%. Bazę prosimy nazwać według składu („na bazie sorbitolu”), a o tym, czy w ogóle można użyć „nie zawiera cukrów”, rozstrzyga tabela oświadczeń.

Jaka jest lista kontrolna etykiety dla właścicieli marek?

Prosimy wykonać siedem kontroli po kolei, zaczynając od kategorii: to ona wskazuje, która kolumna obowiązuje.

Kto sprawdza końcową etykietę, a kto składa wniosek o rejestrację?

Właściciel marki zatwierdza układ etykiety, importer potwierdza zasady kraju sprzedaży i to importer prowadzi tam rejestrację produktu. FIZZPHARMA przygotowuje projekt etykiety wspólnie z Państwem i dostarcza specyfikację, CoA oraz certyfikaty zakładu, których potrzebuje importer.

Nic nie jest produkowane, dopóki nie zatwierdzą Państwo próbki, a potem układu etykiety. FIZZPHARMA sama drukuje tubę, folię, kartonik lub saszetkę oraz przygotowuje i wkłada ulotkę w języku Państwa projektu.

Co to oznacza dla Państwa marki

1. Kategorię prosimy zapisać w specyfikacji receptury, zanim projektant otworzy plik. Nazwa, stwierdzenia i oświadczenia z niej wynikają.
2. Każde oświadczenie prosimy traktować jak bramkę. Warto sprawdzić próg i zachować obliczenie.
3. Projekt małych opakowań prosimy zacząć od ustalenia minimalnego rozmiaru tekstu. Każdą ścianę warto zmierzyć, a główny ciężar marki oprzeć na folii, ściance tuby lub przodzie saszetki.
4. Słodziki prosimy nazywać zgodnie z art. 23 i przeliczyć poliole na gotowej recepturze.
5. Importera prosimy zapytać już w pierwszym tygodniu o zasady każdego kraju sprzedaży i poprosić go o ich potwierdzenie.

FIZZPHARMA jest producentem kontraktowym form musujących pod Państwa marką: tabletek w tubach, kostek w osobnych blistrach i saszetek. Prosimy przesłać założenia receptury i Państwa projekt graficzny albo poprosić o jego przygotowanie. Odpowiedź nadchodzi w ciągu 24 godzin, od poniedziałku do piątku.

FAQ